Menu Zamknij

Sobotnie przygotowanie katechumenów. Mediolański Wielki Post cz. 3

Wielkopostne soboty w rycie ambrozjańskim od zawsze posiadały własny, specyficzny charakter. Kolorem liturgicznym zamiast czerni był fiolet. W te dni odbywały się także skrutynia przedchrzcielne. Swoje „apogeum” osiągały w sobotę przed Niedzielą Palmową, czyli tzw. Sabato in Traditione Symboli. Dlaczego?

Antyczna pamiątka

Chrzcielny wymiar ambrozjańskiego Wielkiego Postu zachował się nie tylko w niedziele, ale także w liturgii sobót. Od czasów św. Ambrożego (a zapewne nawet wcześniej) w chrześcijańskim Mediolanie sobota zawsze była w pewnym sensie uważana za „święto państwowe”’, bliższe niedzieli niż innym dniom powszednim, do tego stopnia, że ​​w przeciwieństwie do tego, co wydarzyło się w Rzymie i w pozostałych kościołach zachodnich, w kościele mediolańskim zakazano postu w soboty, nawet w okresie Wielkiego Postu. Historycy wskazują przy tym na cenne współbrzmienie ze wschodnimi tradycjami liturgicznymi, a dalej z żydowskimi tradycjami. Ponadto w soboty Wielkiego Postu do średniowiecza przetrzymywano tak zwane scrutinii, szczególnych uroczystości, podczas których katechumeni na bieżąco przechodzili kontrole na drodze przygotowań do chrztu. Nawet dzisiaj, w Wielkopostne Soboty, wygłaszane są czytania wybrane jako odniesienie do chrztu, a tym samym uzupełniają katechezę, którą już zarysowują czytania niedzielne. Należy także pamiętać, że ostatnia sobota Wielkiego Postu (poprzednia Niedzielę Palmową) zachowała starożytny tytuł soboty In Traditione Simboli ponieważ w tego dnia przekazywano katechumenom credo – symbol wiary chrześcijańskiej.

Tutaj przeczytasz artykuł o czerwonym kolorze w liturgii ambrozjańskiej

Wielki Tydzień

Wraz z niedzielą bezpośrednio poprzedzającą Wielkanoc – Niedzielę w Gałązkach Palmowych i Oliwnych – rozpoczyna się Wielki Tydzień, którego pierwsze trzy dni (poniedziałek, wtorek i środa) charakteryzują się starożytną tradycją katechetyczną, która ponownie ma swoje korzenie w czasach św. Ambrożego: głoszenie w liturgii eucharystycznej Księgi Hioba i Tobiasza, sprawiedliwego cierpiącego ze Starego Testamentu, proroczych zapowiedzi sprawiedliwego cierpiącego w najwyższym stopniu, Chrystusa Pana. Z drugiej strony, Ewangelia tych pierwszych trzech dni odtwarza z zachowaniem chronologicznym etapy, które doprowadzą do zdrady Judasza i są wstępem do wydarzeń męki.

Według starożytnych obliczeń Wielki Post w rycie ambrozjańskiej kończy się w Wielki Czwartek, ponieważ o zachodzie słońca tego dnia, wraz z Mszą upamiętniającą ustanowienie Eucharystii i początek Męki Pańskiej, rozpoczyna się święte Triduum Paschalne, które jest szczytem i centrum całego chrześcijańskiego roku liturgicznego.

Opracowano na podstawie tekstu ks. Marco Navoni.

Zobacz naszą stronę na facebooku
Opublikowany wartykuły

Powiązane Wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *